Monark kelebekleri, doğanın en inanılmaz göç hikayelerinden birine sahiptir. Her yıl, Kuzey Amerika’daki milyonlarca kelebek, 4.000 kilometreye varan bir yolculukla Meksika’daki oyamel ormanlarına ulaşır. Şaşırtıcı olan, bu kelebeklerin hiçbiri bu rotayı daha önce uçmamış olmasıdır; göç, nesiller boyu genetik hafızayla aktarılır. Tek bir kelebek, bu uzun yolculuğu tamamlar ve dönüş yolunda ölür, ancak yavruları göçü devam ettirir.


Kelebekler, yön bulmak için güneşin konumunu ve Dünya’nın manyetik alanını kullanır. Kanatlarındaki hassas pigmentler, ultraviyole ışığı algılar ve bu da navigasyonlarına yardımcı olur. Yolculuk sırasında enerji tasarrufu için rüzgâr akımlarını kullanırlar. Ancak, iklim değişikliği ve ormansızlaşma bu mucizevi göçü tehdit ediyor. Monarkların sayısı son yıllarda dramatik şekilde azaldı. Bu narin canlılar, doğanın kırılgan ama hayranlık uyandıran dengesini temsil eder ve korunmaları, ekosistemin sağlığı için kritik önemdedir.