Yıllar önce 18 yaşındayken yazdığım bir şiir.

HAYAT BANA ZEHİR OLDU
Bu acıyı, bu kederi, bu tasayı, eziyeti
Taşır mıyım sanıyorsun daha içimde yıllarca
Hayat bana zehir oldu, hiçbir zaman gülemedim
Gülemedim, gülemedim, ağlarken ben gülemedim.
* * * *
Terkedildim, yalnız kaldım, yapayalnız yaşadım
İçimde bir sevgi vardı, o da kayboldu gitti
Kuru bir dal misali meyva veremez oldum
Her gün biraz daha fazla acılarla kahroldum.
* * * *
Böyle yaşanmaz diyenlere gülüp geçerdim
Dostluk, sevgi, arkadaşlık nedir bilmezdim
Ben her zaman yanımda yalnızlığımla
Perişan ve derbeder gezer dururdum.
* * * *
Şimdi artık her şey için, vakit çok geç olmadan
Şimdi artık dertler için, tek teselli bulmadan
Geçmişe bir sünger çekip geleceğe bakmalı
Şimdi artık hayat bana ümit ışığı yakmalı.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım